Bir şarkının prodüksiyonu nasıl dinlenir? Tanıdık seslerin içindeki ayrıntılar
Sevdiğiniz bir şarkının nakaratı geldiğinde ses neden birden genişlemiş gibi gelir? Belki yeni bir vokal duyarsınız, belki davul değişir, belki de önceki bölümdeki bir ses çekildiği için başka bir ayrıntı ortaya çıkar. Şarkının prodüksiyonuna kulak vermek, tam da bu küçük değişimleri fark etmekle başlar.
Bunun için müzik prodüktörü olmanız veya bütün cihazların adını bilmeniz gerekmez. Bir parçayı farklı dinlemelerde ayrı seslere odaklanarak takip etmek, zaten tanıdığınız bir kaydı yeniden keşfetmenizi sağlayabilir.
Önce şarkının genel hareketini duyun
İlk dinlemede teknik terim aramak yerine parçanın akışına dikkat edin. Giriş nerede bitiyor? Hangi bölümde enerji artıyor veya azalıyor? Şarkının sonuna doğru yeni bir ses geliyor mu? Cevapları “burada daha sakin” ya da “bu bölüm daha dolu” gibi kendi kelimelerinizle yazabilirsiniz.
Sonra aynı bölümlere yeniden dönün ve bu hissin hangi ayrıntıyla ilişkili olabileceğini araştırın. Bir bölümün daha dolu duyulması, gerçekten yeni katmanlar eklenmesinden kaynaklanabilir; ancak dinleme tek başına stüdyoda tam olarak ne yapıldığını kanıtlamaz. Gözlemle açıklamayı ayrı tutmak merakı canlı tutar.
Bir seferde bir sesi takip edin
Önce yalnızca ritmi izleyin: davul veya başka bir ses hangi örüntüyü sürdürüyor, nerede değişiyor? Sonraki dinlemede vokale dönün. Ses diğer çalgıların önünde mi duruyor, bazı kelimelerden sonra uzayan bir kuyruk duyuluyor mu? Kulaklıkla sağ ve soldaki farklılıkları fark edebilirsiniz; oynatıcı ve kulaklık da duyduklarınızı etkiler.
Örneğin bir vokal nakaratta size daha yakın gelebilir. Bu, geçerli bir dinleme izlenimidir. Fakat yalnızca o izlenimden belirli bir mikrofonun veya efektin kullanıldığını kesin olarak çıkaramazsınız. Hatta başka bir sesin geri çekilmesi bile vokali daha belirgin hissettirebilir.
Kayıt, miks ve mastering arasındaki ilişki
Bu yazıyı incelerken kesintisiz yayındayız
Üniversite gençliğinin bağımsız müzik ve kültür laboratuvarını dinleyin.
Kayıt aşaması sesleri yakalamayı, miks bu sesleri bir araya getirip dengelemeyi, mastering ise genellikle dağıtım öncesi son hazırlıkları içerir. Gerçek projelerde görevler örtüşebilir ve aynı kişi birden fazla rol üstlenebilir. Recording Academy’nin kredi ve kayıt üst verisi kaynakları, bu katkıların belgelenmesine neden önem verildiğini gösteren bir başlangıç noktasıdır.
Bir albümün kredileri merakınızı yeni bir yöne taşıyabilir. CELINE MIREILLE’in *Salutations* sayfasında sanatçı vokal ve piyanoda, Noah Allen ise prodüksiyon, miks ve mastering görevlerinde listeleniyor. Aynı sayfa Franco Pinazzo’nun “The Train” parçasında keman çaldığını belirtiyor. Dinlerken kemanın şarkının diğer sesleriyle nasıl ilişki kurduğunu takip edebilirsiniz. Krediler kimin hangi görevle anıldığını gösterir; her yaratıcı kararın nasıl alındığını tek başına açıklamaz.
Bir demo başkasının elinde nasıl değişir?
Sanatçı Bloody Civilian, Recording Academy söyleşisinde “Wake Up” için hazırladığı ritmi besteci Ludwig Göransson'a dinlettiğini, onun da bu fikir üzerinde çalışıp sentezleyici sesler eklediğini anlatıyor. Tek bir kaydın arkasında birden fazla kişinin farklı aşamalarda aldığı kararlar bulunabilir.
Şarkıyı dinlerken ritimle diğer seslerin ilişkisine dikkat edin; ardından röportaja dönüp hangi bilginin sanatçının anlatısına dayandığını görün. Yayımlanmış sürümü dinlemek, demonun tam olarak nasıl duyulduğunu veya her sesin ne zaman eklendiğini tek başına ortaya çıkarmaz.
Ses seviyesini değil, ayrıntıyı artırın
İki sürümü karşılaştırıyorsanız rahat ve birbirine yakın seviyelerde dinlemeye çalışın. Daha yüksek çalan dosya otomatik olarak daha iyi değildir. Ara vermek de dikkatinizi korumanıza yardımcı olur. Dünya Sağlık Örgütü, sesin yüksekliği ve maruz kalma süresinin işitme açısından önemini vurguluyor.
Bir sonraki RadioTEDU dinlemenizde yalnızca tek bir ayrıntıyı takip etmeyi deneyin. Şarkı değişmeden kalır; ona yönelttiğiniz dikkat değiştiğinde duyduklarınız da zenginleşebilir.
